กรณีศึกษา: การแก้ปัญหาความร้อนแผ่ของโมลด์อบชิ้นงาน

ปัญหาและผลกระทบ

• พนักงานควบคุมเตาอบชิ้นงานต้องทำงานในพื้นที่ที่มีอุณหภูมิสูงเกิน 37°C
• พนักงานมีอาการอ่อนเพลียจากการสูญเสียเหงื่อ
• บางรายมีอาการขาดน้ำ

 

สาเหตุ

• ความร้อนที่ผิวโมลด์อบชิ้นงานสูงถึง 70-120°C
• จำนวนโมลด์ต่อพื้นที่มีมากเกินไป
• มีไอความร้อนพุ่งออกมาในช่วงสั้นๆ เมื่อโมลด์เปิด

 

การปรับปรุงเบื้องต้น (ไม่ได้ผล)

โรงงานได้ดำเนินการดังนี้:

• เพิ่มช่องระบายความร้อน
• ใช้พัดลมระบายอากาศช่วย

อย่างไรก็ตาม วิธีการดังกล่าวยังไม่ได้ผลดีเท่าที่ควร

 

การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

คณะทำงานตัดสินใจดำเนินการดังนี้: ติดตั้งฉนวนกันความร้อนแบบถอดได้ที่โมลด์ทั้งหมด

 

ผลการปรับปรุง

1. ด้านอุณหภูมิ:
   • อุณหภูมิที่ผิวโมลด์ลดลงเหลือประมาณ 45-50°C
   • อุณหภูมิห้องลดลงประมาณ 2-3°C
2. ด้านบุคลากร:
   • จำนวนพนักงานฝ่ายผลิตที่ลาออกลดลง
3. ด้านพลังงาน:
   • ค่าไฟฟ้าของโมลด์ลดลงประมาณ 15-20% ต่อเดือน (รายงานโดยฝ่ายวิศวกรรม)

 

บทเรียนที่ได้รับ

• การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ (ในที่นี้คือการลดความร้อนที่แหล่งกำเนิด) มักให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ
• การปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการทำงานสามารถส่งผลดีทั้งต่อสุขภาพของพนักงานและประสิทธิภาพการใช้พลังงาน
• การแก้ปัญหาด้านความปลอดภัยและอาชีวอนามัยอาจนำไปสู่ผลประโยชน์ทางธุรกิจ เช่น การลดอัตราการลาออกของพนักงานและการประหยัดพลังงาน